നാളെയുടെ ഉദ്യാനം - കവിത

#നാളെയുടെ #ഉദ്യാനം

​ഇരുപത്തിയഞ്ചിൻ പൊൻകതിർ ശോഭ-

യസ്തമയത്തിനൊരുങ്ങുന്നു,

ശൈത്യത്തിൻ അന്ത്യം കുറിച്ചുകൊണ്ടൊരു-

അധ്യായം മെല്ലെ മടങ്ങുന്നു.

വെള്ളിമഞ്ഞുരുകും മണ്ണിലിന്നേറെ-

കുളിരും ശാന്തിയും നിറയുന്നു,

നീ വിതച്ചൊരു സ്വപ്നവും പാഴായി-

പോയില്ലെന്നുള്ളം മൊഴിയുന്നു.

​ഇരുപത്തിയാറിൻ ശ്വാസതാളത്താൽ

വിത്തുകൾ വീണ്ടും ഉണരുന്നു,

തളർന്ന മനസ്സിൻ കുളിർമഴയായ്-

പ്രകാശധാരകൾ പെയ്യുന്നു.

പുതുവർഷത്തിൻ ഇതളുകൾ മെല്ലെ-

വിടരാൻ വെമ്പി നിൽക്കുന്നു,

പച്ചപ്പാർന്ന താളുകൾ നീക്കി-

പൊൻപുലരികൾ നമ്മെ വിളിക്കുന്നു.

-  കെ എ സോളമൻ