#കറുങ്കഥ
#കാറ്റ്
വെളിയിടത്ത് ഇറങ്ങി നിൽക്കുക അയാളുടെ ശീലമായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ അയാൾക്ക് മനസ്സിലായി, വെളിയിടത്തെ കാറ്റാണ് കാറ്റ്.!
- കെ എ സോളമൻ
ബാഹ്യമായ ലളിതവൽക്കരണത്തിന് അപ്പുറം ആഴത്തിലുള്ള തത്ത്വചിന്താപരമായ തലങ്ങൾ ഈ കഥയ്ക്കുണ്ട്.
ഇവിടെ പരാമർശിച്ചത് അതിരുകളില്ലാത്ത സ്വാതന്ത്ര്യമെന്ന കാറ്റിനെക്കുറിച്ചാണ്
അടച്ചിട്ട മുറികളും നാലുചുവരുകളും മനുഷ്യന് നൽകുന്നത് താത്കാലികമായ സുരക്ഷിതത്വം മാത്രമാണ്. എന്നാൽ മനുഷ്യന്റെ ആത്മാവ് എപ്പോഴും കൊതിക്കുന്നത് അതിരുകളില്ലാത്ത വിസ്തൃതിയെയാണ്. ഈ കഥയിലെ "അയാൾ" ആധുനിക മനുഷ്യന്റെ പ്രതീകമാണ്, വെളിയിടത്തിൽ അദ്ദേഹത്തെ കാണാം .
വെളിയിടം എന്നതു ഒരു പ്രതീകം മാത്രം
സമൂഹം നിർമ്മിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്ന ചട്ടക്കൂടുകൾ, കുടുംബം, മുൻവിധികളുടെ നാലുചുവരുകൾ എന്നിവയിൽ നിന്നെല്ലാം പുറത്തുകടക്കുന്ന അവസ്ഥയാണ് "വെളിയിടം". സ്വന്തം കംഫർട്ട് സോണിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരാൻ തയ്യാറാകുന്ന ഒരു വ്യക്തിക്കു മാത്രമേ സത്യത്തെയും സ്വാതന്ത്ര്യത്തെയും പൂർണ്ണമായി അനുഭവിക്കാൻ കഴിയൂ. അത്തരം വെളിയിടങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിനിൽക്കുക എന്നത് അയാളുടെ പതിവ് ശീലമായിരുന്നു എന്നതിലൂടെ, അയാൾ ഉള്ളുകൊണ്ട് എപ്പോഴും സത്യസന്ധമായ സ്വാതന്ത്ര്യം തിരയുന്ന ആളാണെന്ന് വ്യക്തമാകുന്നു.
"വെളിയിടത്തെ കാറ്റാണ് കാറ്റ്":
ചുവരുകൾക്കുള്ളിലെ വിശറിയുടെ കാറ്റോ, ഫാനിന്റെ കാറ്റോ അല്ല യഥാർത്ഥ കാറ്റ്. അത് കൃത്രിമവും പരിമിതവുമാണ്. എന്നാൽ വെളിയിടങ്ങളിലെ കാറ്റ് പ്രകൃതിയുടേതാണ്; അതിന് തടസ്സങ്ങളില്ല, അതിരുകളില്ല. ആ കാറ്റ് ശരീരത്തെ മാത്രമല്ല, മനസ്സിനെയും വിതാനങ്ങളെയും ഉണർത്തുന്ന ഒന്നാണ്.
ജീവിതത്തിലെ യഥാർത്ഥ സത്യവും ആനന്ദവും അനുഭവിക്കണമെങ്കിൽ, നാം നിർമ്മിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്ന സ്വാർത്ഥമായ അതിരുകൾക്ക് പുറത്തുകടക്കണമെന്ന് അയാൾ തിരിച്ചറിയുന്ന നിമിഷമാണിത്.
"ഒരിക്കൽ അയാൾക്ക് മനസ്സിലായി..." എന്ന പ്രയോഗം കഥയിലെ ഒരു വലിയ വഴിത്തിരിവാണ് (Epiphany). അത് കേവലം അന്തരീക്ഷത്തിലെ കാറ്റിനെക്കുറിച്ചുള്ള തിരിച്ചറിവല്ല, മറിച്ച് ജീവിതത്തിന്റെ പരമമായ സത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവാണ്. കുറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് വായനക്കാരനിൽ വലിയൊരു ചിന്താതരംഗം ഇതു സൃഷ്ടിക്കും എന്നു തന്നെയാണ് പ്രതീക്ഷ.
🤣🤣🤣🤣
No comments:
Post a Comment